~wstrzons-pustki

Pa-uh-Nienka.

Tak jakoś mi się przypomniało.

Czuje się strasznie strasznie strasznie konfjuzd zupełnie nie wiem czemu dlaczego po co gdzie z której strony a co ty masz na nosie acha to pieprz nie pieprz mnie zamknij okno nie gnij firan no do kurwy nędzy zapal światło wymieniłbyś wreszcie tą żarówkę a buty brudne drugi miesiąc stoją dlaczego to tu leży to na pewno ty schowałaś te baterie no masz że nie ja to ktoś inny musiał być haha twoje żarty dawno przestały mnie śmieszyć.

Tak.

Bez przecinków, aż oczy bolą.
Kocham przecinki.

I tak właśnie mam teraz mniej więcej w głowie poukładane.
Tzn rozburdelizowane. W cholerę.

Brokatowy zeszyt w wróżki pełni funkcję mojego starego kompa, bo tu przecież pisać nie będę.

Ten długopis jest czarny czy niebieski?

Chce jakoś się określić i zawszeć w jakimś miejscu, żeby móc odstawić siebie, odejść kawałek dalej i ocenić swoje dzieło krytycznym okiem. Ale to będzie trudne. Bo mój mózg chowa przede mną najbardziej szokujące fakty, żebym sobie przypadkiem nie pomyślała, że jestem be i nie fajniuśna.

Chce poramańczowe rybie oko. I już.

Brak pomysłu na artystyczne zdjęcia, albo raczej brak chęci do ich wykonywania. Mój mózg przestawił się na tryb powolnej wegetacji. Zero trawienia informacji lub też zastanawiania się co dalej. Liczy się chwila obecna. Rozmyślanie o jutro albo wczoraj wpędzi mnie w depresje.

Kto mnie przytuli do kurwy nędzy?

Robie się zgryźliwa na starość, za co serdecznie przepraszam, chyba jestem głupia, to nieuleczalne.

Muszę się pakować, w poniedziałek jadę.

Iga, ktoś nam zarezerwuje pokój? I potem mi powiedz który, bo będę musiała latać po całym zamku żeby znaleźć. I nadal śimy razem, nie? Dawno z tobą nie gadałam cipo.

Rany boskie pan serc ma problemy ze sobą. Zabijcie go, albo powiedzcie żeby sobie poszedł.

Nowy telefon zaczyna ze mną współracować, w przeciwieństwie do tego komputera, ale ważne, że mogę z niego korzystać, więc nie narzekam.

Generalnie kupcia z kaszą i para gumowych kaloszy na dokładkę.

Ktoś mi we śnie uciął czubek głowy, nalał tam cementu i uciekł. Mówię wam!

I tak nie powiedziałam tego co chciałam, ale niech będzie.

Uch.